“Want er staat geschreven”: Gods Woord als vaste grond voor ons leven

“Want bij U is de bron van het leven, in Uw licht zien wij het licht.”

 Psalm 36:10

Dat is een diepe waarheid: wij kijken allemaal met onze eigen ogen, met onze eigen ervaringen en gevoelens. Soms zien we daardoor maar een deel, of begrijpen we dingen anders dan bedoeld. Maar Gods Woord leert ons dat we juist in Zijn licht leren zien zoals het werkelijk is.

En dat brengt ons bij de Heere Jezus in Mattheüs 4. Wanneer Hij verzocht wordt, zien we hoe Hij reageert. Hij gaat niet uit van wat Hij ervaart of wat op dat moment zichtbaar lijkt, maar Hij zegt telkens: “Want er staat geschreven…”. Hij laat Zich leiden door het Woord van God. Dat is Zijn houvast, Zijn richting, Zijn zekerheid.

Dat is, ook voor ons een uitnodiging. Om niet alleen te vertrouwen op wat wij denken of horen, maar om steeds weer terug te gaan naar Gods Woord. Om van daaruit te kijken, te spreken en te handelen. Juist daarin mogen we elkaar bewaren, in zorgvuldigheid van woorden en in het zoeken van de eenheid die God ons geeft.

En mogen we onszelf ook deze vraag stellen: luisteren wij naar het evangelie als een woord voor ons eigen hart, of vooral als iets dat voor een ander bedoeld is? Het evangelie bemoedigt — maar het corrigeert ook. Het spreekt van genade — maar wijst ook aan wat niet goed is. En juist daarin ligt Gods liefde: dat Hij ons vormt naar het beeld van Christus. Want daar, in Zijn licht, vinden we helderheid, wijsheid en vrede.

Laten we daarom de dienst ingaan met een open hart, met de bereidheid om te luisteren — naar wat God gesproken heeft en naar wat Hij vandaag tot ons wil zeggen.

“Want er staat geschreven…”. En daarin ligt onze vaste grond.